سیب سرخ زندگی

                                                      « خواهی که دستت بر رسد سر وا زیر پای نه!»
                                                                                               کشف الاسرار

وقتی که حوا سیب را می چید


                 از آن درخت سبز حیرت بار


اندیشه اش این بود:


          که جاودان گردد مثل خدای خالق قهار.


پا را نهاد او روی حرف حق


                            با سیب و سر


                                           روی زمین

                                                        افتاد.

***

حلاج اما، با همان اندیشه ی حوا

سر را به زیر پا نهاد و

                    دست بالا برد

                        وسیب سرخ زندگی را چید

                                                با خوردنش

                                                       جاوید شد

                                                              جاوید!

                                                                                             مشهد ۲/۱۲/۸۲

/ 16 نظر / 32 بازدید
نمایش نظرات قبلی
کیمیا تاج نیا ( دغدا )

..."تویی که رود خانه ها را جاری کرده ای و خطمی ها را رویانده ای... ...ضعف و قدرت را تو به وجود آورده ای... ...اما ای خدا... ...شب را خیلی دراز آفریده ای... ...شب ها را... ...خیلی دراز آفریده ای..."... ...توی وبلاگی خوندم و در حافظه ام مونده و نمی دونم کجا...ممنونم از لطفت.موفق باشی.

کانون هویا

به نظر شما چه قدر می توانیم به تبلیغات اعتماد کنیم؟

سید مهدی موسوی

ممنونم خانم مجیدی عزیز چند تا از لینک های وبلاگم را خوشحال می شوم بخوانید اول «جستاری در غزل امروز» دوم «تبارشناسی غزل پست مدرن» سوم «شناسه های غزل پست مدرن» اگر هم عمری بود مشهد که آمدم اگر جلسه ای با بچه ها داشتیم از حضورتان استفاده خواهیم کرد...

حمید طبسی

دریغا همه جهان و جهانیان! کاشکی عاشق بودندی تا همه زنده و با درد بودندی... (عین القضات). درود بر شما ، مثل همیشه جان پرور بود. سلام ما را به هادی نازنین مان برسانید. بدرود![گل]

سبزواری

سلام وقت بخیر . خوشحالم که بعد ازمدت ها دوباره می توانم که کامنت بگذارم و این نبودن و غیبت طولانی دلایلی دارد که بماند به هر حال پست اخرتان را خواندم و اندیشه را بر فرم و بهتر است بگویم اندیشه را بر ساختمان کار ترجیخ داده اید اگرچه نیم توان جداشان کرد . حرف زیادی ندارم اما درمورد ان قسمت از کار که خوا در حال خلق است دقیقا همین که خضرت داود با خدا کشتی می گیرد همین که خوای شما این چنین و من و شما اگر بشود گفت شاعر شعر می نویسیم همین است همان خوا و دادوود مهمترین اصل وجودی انسان ها خلق کردن و به خدا تنه زدن و در نهایت کاشف و پیروز بودن در ضمن من پست مدرن و مباحث و خیطه های معنایی این مکتب را دوست ندارم تاریخ این شعرم گذشته و حالا اگر بنویسم که کم می نویسم به گونه ای دیگرذ است شاید به روز شدم و منتظر شما هستم .

ناحبس

سلام نوشته ی خوبی بود شرمنده اینو می گم ... باید یکمی بیشتر روی این نوشته ها کار بشه واز تعبیر های متفاوتی استفاده بشه موفق باشی... ن ا ح ب س ....

ليلا کردبچه

سلام . كار جالبي بود . هرچند كه اصلا نفهميدم چرا حوا بايد با حلاج مقايسه بشه . در هر حال اين شعر شماست و به سليقه شما بستگي داره . اما خيلي لذت بردم از اينكه ديدم اينقدر با وزن راحتي . موفق باشي .