این مقاله در فصلنامة علمی- فرهنگی هستی، دورة دوم، سال چهارم، شمارة 15، پاییز1382. چاپ شده است و از آنجا که نخستین کار چاپ شدة بنده است و استاد شفیعی کدکنی به این مقاله عنایت داشتند، آن را به همان صورت نخستین، در اینجا آوردم.

 

در ستایش کبوترها

بررسی و تأمّل بر روی واژه کبوتر و معانی مختلف آن در شعر ( م. سرشک)

فاطمه مجیدی

دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی

دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده

استفاده از عناصر طبیعت در شعر شعرا از آغاز تا امروز نمود چشمگیری در ادب فارسی داشته است. بخصوص در سه قرن اولیه شعر فارسی که توصیف و استفاده از عناصر طبیعت در تشبیهات حسی  بسیار زیاد است. در شعر عرفانی نیز بصورت سمبلیک و نمادین از بعضی عناصر طبیعی چون سرو، بلبل و پروانه استفاده شده است. از آغاز شعر نیما و با‌ تحولّی که نیما در نگاه به جهان در شعر خویش بوجود آورد، استعاره و تشبیه جای خود را به سمبل و نما‌د می‌دهد و شعر سمبلیک نیمایی در ادامة شعر سمبلیک عرفانی اظهار وجود می‌کند. استفادة نمادین از طبیعت و عناصر موجود در آن را در شعر اکثر شعرای نیمایی می‌بینیم. محمد‌رضا شفیعی کدکنی ( م. سرشک ) یکی از چهره‌های شعر معاصر نیمایی است که طبیعت در شعر او نمود بسیار چشمگیری دارد و یکی از عناصر طبیعی که در شعر او بسیار جلوه پیدا کرده است چه بصورت استعاری و چه بصورت سمبلیک «کبوتر» است که این مقاله به تأمّل دربارة این واژه در شعر (م. سرشک ) می‌پردازد و معانی مختلف این واژه را در نگاه شاعر بررسی می‌کند.



ادامه مطلب ...